امیرحسین علمالهدی، کارشناس و منتقد سینما در نقد طرح «احداث سینما در شهرهای بالای ۱۰۰ هزار نفر جمعیت و فاقد سینما» میگوید: «توجه داشته باشید که وقتی از تجهیز سالنهای آمفیتئاتر مجتمعهای فرهنگیهنری با ابزار نمایش فیلم صحبت میکنید، یعنی به عنوان دولت میخواهید تصدیگری کنید. این در حالی است که سینماداری وظیفه بخش خصوصی است؛ جایی که بتواند یک میلیارد تومان بگذارد و دو میلیارد تومان بردارد ولی وقتی چنین امکانی وجود ندارد همه چیز به سمت تعطیل شدن میرود.»
به گزارش کنفرانس توسعه، امیرحسین علمالهدی، کارشناس و منتقد سینما در نقد طرح «احداث سینما در شهرهای بالای ۱۰۰ هزار نفر جمعیت و فاقد سینما» معتقد است ما در حالی چندین دهه است که در حال تلاش برای توسعه سینما از طریق دولتیکردن آن هستیم که تجربه ثابت کرده این اتفاق، ناممکن است و رسیدن به آن امکانپذیر نیست. علمالهدی با اشاره به این نکته ادامه میدهد: «توسعه سینما باید توسط بخش خصوصی اتفاق بیفتد و اولویت نخست بخش خصوصی همواره، اگرچه نه در شرایط کنونی که در شرایطی باثباتتر، توسعه سینما در کلانشهرهاست. در همه جای دنیا، وظیفه دولتها و شهرداریها بهبود زیرساختها، تغییر قوانین، تامین امنیت سرمایهگذاری و… برای توسعه فعالیت بخش خصوصی است. بخش خصوصی هرچه فعالتر باشد یعنی کارکرد دولت درستتر است. دولتها در همه جای دنیا، برای حمایت از سینما، نه اقدام به ساخت سالن که اقدام به اعطای معافیتهای مالیاتی، وامهای بلندمدت کمبهره و تسهیلاتی از این دست میکنند. در حالی که دولت ما از سینما مالیات میگیرد؛ ۱۰ درصد از مردم هنگام خرید بلیت و باقی را از صاحبان کسبوکارها بهگونهای که اگر درآمدتان در طول سال بالاتر از ۵۶۰ میلیون تومان باشد که امسال به ۹۵۰ میلیون تومان تغییر کرده است باز هم باید به صورت پلکانی تا ۳۰ درصد مالیات بدهید. این در حالی است که در همه جای دنیا، دولت بسترسازی و بخش خصوصی سرمایهگذاری میکند. توجه داشته باشید که وقتی از تجهیز سالنهای آمفیتئاتر مجتمعهای فرهنگیهنری با ابزار نمایش فیلم صحبت میکنید، یعنی به عنوان دولت میخواهید تصدیگری کنید. این در حالی است که سینماداری وظیفه بخش خصوصی است؛ جایی که بتواند یک میلیارد تومان بگذارد و دو میلیارد تومان بردارد ولی وقتی چنین امکانی وجود ندارد همه چیز به سمت تعطیل شدن میرود.» متن کامل این گفتوگو را اینجا بخوانید. ۵۹۲۴۲